10 listopada 2010 roku wylecielismy w podroz bagpackerska do Azji Poludniowo-Wschodniej. Nasz team sklada sie (jak na razie) z 3 osob, czyli ja, Wojtek aka Savac oraz nasz hiszpanski kumpel, Alfonso. Planowana trasa obliczona na niecaly miesiac prowadzi przez Tajlandie na polnoc do Laosu, nastepnie do Kambodzy i z powrotem do Tajlandii - do Bangkoku, skad ja i Wojtek mamy lot do Polski, a Alfonso - do Birmy, gdzie zamierza spedzic kilka(nascie?) dni.
W obecnej chwili mamy za soba 6 dzien podrozy, a wrazen i wspomnien tyle, ze zdaje sie ze juz z pol roku tu siedzimy ;-) Sprobuje zebrac i opisac moje wrazenia zanim wspomnienia sie zatra a zapiski reczne (ktore prowadze dosc szczatkowo - mialem nadzieje na w miare dokladny dziennik z podrozy, ale dzieje sie tu tak wiele i tyle jest do zobaczenia w tak krotkim czasie, ze po prostu nie dalem rady) - wszystkiego nie odtworze, ale moze choc ogolnie i pobieznie przedstawie ostatnie pare dosc szalonych dni ;-) Zatem lecimy :-))
10.11.2010
Lecimy z Wojtkiem z Polski, wylot bez problemow, w niecale poltorej godziny dolecielismy do Wiednia, gdzie mielismy przesiadke na lot do Bangkoku. Port w Wiedniu wyciemniony i senny, bo srodek nocy, mielismy wrazenie, ze czeka nas poltorej godziny nudow, ale napatoczyla sie nawalona jak szpadel panna z Norwegii, ktora za cel obrala chyba zapoznanie kazdego faceta na lotnisku, wiec przez chwile przynajmniej smiesznie bylo. Lot do Bangkoku koszmarny - nie cierpie leciec dluzej niz pare godzin, bo energia mnie rozpiera, a tu zonk - z jednej strony starsza kobieta ze Szwecji, opowiadajaca o swoich wrazeniach z ostatnich paru miesiecy pobytu w Tajlandii, z drugiej Wojtek i jakis gosc blokuja wyjscie - po prostu musialem przesiedziec ponad 10h lotu. Gdyby byla jakas inna metoda szybkiego dotarcia z Europy do Azji, zdecydowalbym sie na nia, nawet jesli groziloby to smiercia lub kalectwem ;-))
11.11.2010
Ladujemy w BKK - Alfonso, ktory dolecial z Madrytu 9h przed nami, czekal na nas n lotnisku. Alfonso - jak to on, podlapal juz kilka slow po tajsku, wiec w drodze autobusem do Khaosan (ulica - rejon turystyczny, masa rozrywek, sklepow, hosteli i guest-housow) probowalismy wydobyc z gardel nietypowe dla nas dzwieki ;-))) Potwornie duszno i goraco - powietrze w Bangkoku jest ciezkie i nieruchome, trudno sie nim oddycha, w dodatku plaga tego miejsca jest gigantyczny smog - wiele osob na ulicach, zwlaszcza ci, ktorzy na nich pracuja (jak policja lub sluzby oczyszczania miasta) nosza albo maski z materialu lub gazy, albo kominiarki i chusty - ew. zaslaniaja wciaz usta dlonia...
Dotarlismy do zabukowanego przez Alfonso hostelu (wlasciwie to byl guest-house, ale ja dotad srednio czaje roznice). Okolica nieco obskurna, ciemna uliczka, male stoiska z dziwnie wygladajacymi potrawami, wszedzie widoczny nieodlaczny klimat tajskich miast - prawdziwa siec posplatywanych ze soba kabli elektrycznych ciagnacych sie we wszystkich kierunkach ponad glowami - ma sie wrazenie, ze niektore zaczely juz plodzic swoje mlode. Nie mam pojecia co sie dzieje, jesli ktorys sie przepali, ale zeby dojsc co i jak to i McGyver by przy tym nic nie poradzil. Mimo iz okolica taka z lekka niepokojaca, czulo sie tam specyficzny klimat, troszke jakbysmy znalezli sie w zupelnie innym swiecie - i chyba wlasnie tak bylo ;-) Hostel nieduzy, schludny w azjatyckim slowa tego znaczeniu, czyli jesli sie zobaczy wielkiego jak psa karalucha, to nic takiego - za to podloga jest czysciutka, buty zdejmuje sie zanim wchodzi sie na teren hostelu, w dodatku za recepcja na drzwiach do sekcji goscinnej widac napis "No Thai men or women allowed upstairs - it is prohibited by law" - ma to przypuszczalnie zapobiec zapraszaniu przez gosci do pokoi miejscowych prostytutek, ktore ponoc zazwyczaj doliczaja sobie niemala sume za skorzystanie z "przyjaznego" im hotelu.
Pokoje malutkie - Alfono wzial "jedynke", ktora jest praktycznie wielkosci lozka - nie ma poza nim wlasciwie ani metra luzu. My z Wojtkiem wzielismy dwojke, ktora jest niewiele wieksza - miejsce w niej skonczylo sie po postawieniu plecakow na podlodze. Za to mamy stolik i jedno krzeslo, nie wiem po co, bo i tak nie daje sie go odsunac od stolu - nie ma miejsca ;-))
Krotki prysznic i wypad na Khaosan - bylo juz po zachodzie slonca i cala ulica byla wypelniona tlumami ludzi i rozswietlona setkami neonow - barow, dyskotek, salonow tatuazu i masazu (nie "takich" salonow masazu, tylko nieco "kulturalniejszych" - mozna zamowic masaz tajski, szwedzki, olejkiem, masaz stop i roznego rodzaju uslugi kosmetyczne). Setki sklepow i malych ulicznych stoisk, sprzedaje sie tu wlasciwie wszystko, poczawszy od taniej bizuterii a skonczywszy na prazonych skorpionach (nie polecam) i suszonych zabach (bardzo smaczne, smakuja troche jak kurczak), ciagly, nieustajacy halas, nawolywania sprzedawcow, ryk podkreconych silnikow w motocyklach i skuterach (ktorych tu jest zatrzesienie), muzyka z barow... Khaosan i okolice przypominaja nieco skondensowana na niewielkiej przestrzeni La Rambla Cataluna z Barcelony - tylko to, co tam jest wzdluz ciagu szerokich ulic, tutaj jest stloczone na kilku waskich uliczkach o lacznej dlugosci moze 1km.
Po paru godzinach lazenia po sklepach i objadania sie zarciem (bardzo smacznym zreszta) ze stoisk i barow w okolicy bylismy tak zmeczeni (nie liczac tego, ze rowniez objuczeni zakupami), ze kolejny dzien postanowilismy spedzic w nieco bardziej "turystyczny" sposob, czyli na zwiedzaniu, co oczywiscie nam sie nie do konca udalo, ale o tym pozniej ;-))
Pare slow o samych localsach i Bangkoku jako takim - Tajowie sa w pewien sposob enigma dla mnie - z jednej strony widac milych, spokojnych i niesamowicie opanowanych (bardzo rzadko sie widzi Taja ktory sie zlosci), az do przesady uprzejmych ludzi, kultywujacych tradycje rodzinne i religijne (ponad polowa Tajow to praktykujacy buddysci), lagodnych, usmiechnietych mnichow, wesolych rykszarzy z "tuk-tukow" (zadaszona trzyosobowa riksza bedaca czyms w rodzaju krzyzowki motocykla i samochodu), kazdy chce pomoc (Tajowie nigdy nie odpowiadaja na pytanie "nie wiem", zeby nie stracic twarzy, jesli nie potrafia pomoc, udaja ze nie rozumieja pytania), zapoznac sie i porozmawiac chocby przez chwile - nawet jesli rozmowa bedzie tylko o pogodzie. Z drugiej strony mamy brutalnych zawodnikow (zeby nie powiedziec "wojownikow") Muay Thai, w wieku od lat 10 wzwyz, wszyscy bez wyjatku bioracy udzial w krwawych walkach na ringu, kieszonkowcow, naciagaczy i oszustow w dzielnicach rozrywki, dalej wszechobecna biede, bezdomnych spiacych na ulicach tuz obok wejsc do eleganckich salonow odnowy biologicznej czy bankow i w parkach tuz obok Muzeum Narodowego, czy dzialajaca na pograniczu prawa, acz ogolnie i bezproblemowo akceptowana prostytucje. Bangkok jest swoistym symbolem wlasnie takiej dwoistosci, azjatyckim Nowym Jorkiem, tyglem w ktorym sie mieszaja rasy, zwyczaje i kultura. A nawet kuchnia, co udalo mi sie stwierdzic podczas jednego z nocnych spacerow po miescie ;-)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz